زينبم من كه جهان واله و شيداى منست*** قله قاف فلك منزل و ماواى منست

منم ان مظهر صبرى كه پى يارى دين   ***  چو هلال مه نو قامت رعناى منست

   سوگنامه زينب                       http://hdayat90.blogfa.com/post-38.aspx

 پنج ساله بود كه در فراق جد بزرگوارش رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) چون ديگر اعضاى خانواده اشك ريخت . شايد اين اولين اشكهاى مصيبت الود او بودند، اما يقين آخرين آنها نبود، چه اين اشك را بدرقه راه بسيارى ديگر از عزیزانش كرد، حسن برادر بزرگش ، حسين ، عباس ، على اكبر، فرزندان خود، همه با اشكهاى او بدرقه شدند. اشك و خطبه هاى او دو علامت هر واقعه جانگدازى بود كه در ان سالها، به سراغ امت مى آمد. اشك او تمام ان وقايع را معنا ميداد و خطبه ها و سخنان محكم و فصيحش به آنها جهت و ثمره مى بخشيد.